Η παρουσία του ήταν μεγαλοπρεπής, με ύφος κάποιου φτασμένου. Ο Αφέντης αυτή τη φορά ήταν καλεσμένος. «Γκέστ» που λέμε και στο χωριό.
Ο δευτεράντζας είχε τα ηνία. Με το χαμόγελο στα χείλη υποδέχθηκε τους καλεσμένους. Ψεύτικος και δήθεν. Κομπλεξικός και «λίγος» για τις θέσεις που κατέχει. Χωρίς βάθος γνώσεων αλλά καθώς «το δεξί χέρι του αφέντη» (μέχρι ο αφέντης να τον προδώσει) μιλούσε ακατάπαυστα. Αγόρευε για πολύ ώρα, μιλώντας για τις αλλαγές που θέλει να φέρει στον κλάδο των γατών, χωρίς βέβαια να θυμάται πως αυτός είναι η αιτία που ο κλάδος παγιδεύτηκε.
Λίγοι θυμούνται την ντροπιαστική παρουσία του σε εκδήλωση οπου τρώγοντας τζάμπα μπέργκερ άρχισε να φωνάζει μπροστά σε δεκάδες καλεσμένους. Απο τότε ήταν ένας κομπλεξικός.
Αυτοί που ήταν εκείνο το βράδυ εκεί, το θυμούνται.
Συνεχίζεται….
